Een nieuwe fiets…

“Koop lokaal,” hoor ik me nog schreeuwen vlak na de lockdown. “Steun die lokale handelaar!” En toch kregen we (oké, ik) het in ons hoofd om online te bestellen, een fiets dan nog wel.

Nadat dochterlief haar goesting niet vond in fietsenwinkel a, we straal genegeerd werden in winkel b en de sportwinkel met grote D onze fiets plotsklaps annuleerde wegens “niet meer beschikbaar”, bestelden we uiteindelijk online… bij onze noorderburen… “What were you thinking,” hoor ik je nu zeggen. Ja, achteraf gezien…

Zondagavond besteld, dinsdagochtend geleverd. Aan de snelheid van verzenden zal het niet gelegen hebben. Twee keer met m’n ogen knipperen en daar ging de bel al. De kartonnen doos die moeiteloos uit de witte bestelwagen werd getild, verraadde al wat volgen zou… we bestelden geen fiets, we bestelden de onderdelen van een fiets 😱 *PANIEK*

De doos openen ging alvast vlot, yes, nu al een overwinningske! Drie minuten bezig en nog geen enkele paper cut, yes you can! Een grote doos -sorry mannen van ‘t papier en karton- dat betekent veel plaats om een handleiding in te verstoppen. Vol goede moed dook ik tussen de tig onderdelen die een fiets rijk is. Wie ooit een Pax- of Kallax-kast in elkaar probeerde te timmeren, weet dat zo’n stukje papier onontbeerlijk is voor de goede afloop van je avontuur. Geen handleiding te vinden. Tweede paniekske van de avond en we hadden nog geen fietsonderdeel in onze handen gehad.

Terug naar ons beginpunt … ‘t internet. Een van mijn IT-collega’s sluit zijn mails standaard af met: “For helpdesk questions: http://letmegooglethat.com/”. Wel, let’s Google it, mister! Eerste stop: de website waar we onze fiets kochten. Natuurlijk geen handleiding te vinden! Wel de boodschap dat het in elkaar zetten van de fiets, slechts 15 minuten in beslag zou nemen… 15 minuten, really?! Het demonteren van de kartonnen doos en mijn zoektocht naar de handleiding namen al makkelijk 20 minuten in beslag! Dus tenzij er een toverstaf bij de levering zit, kan die fiets onmogelijk op een kwartier in elkaar gestoken worden.

Bon, vol goede moed -we hebben al wel meer van die bouwpakketten in elkaar gestoken- startten we de montage van onze -nu al- topaankoop. 20 websites, een halve echtscheiding en drie uur later hebben we iets wat op een fiets lijkt: een frame met twee wielen, een zadel dat harder ronddraait dan een cd in een cd-speler en een stuur. Voilà … een fiets. Sorry kind, remmen zal je op z’n Flintstones moeten doen. We verpakken je wel in die kilo bubbelplastic die ook in de doos stak!

bubbelplastic

Moraal van mijn verhaal. Koop lokaal, je weet wel, bij zo’n lekker ouderwetse, kwalitatieve fietsenwinkel met goede klantenservice. Zo’n winkel waar ze je zadel voor je afstellen en je remmen aanspannen, zo’n winkel waar je zonder fiets binnenwandelt en met fiets naar buiten rijdt. Koop lokaal zeg ik u 🙂

P.S.: Dank aan onze handige opa die de schade uiteindelijk kon beperken 😉

Aanbevolen artikelen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *